
«زنده آناناند که پیکار میکنند. آنان که تن و جانشان از عزمی راسخ آکنده است. آنان که از شیب تند سرنوشتی بلند بالا میروند. آنان که اندیشمند به سوی هدفی والا ره میسپارند و شب و روز پیوسته در خیال خویش وظیفهیی مقدس با عشقی بزرگ دارند.» (ویکتور هوگو)
۱ـ در قیام ۱۴۰۱، یک همگراییِ اجتماعی علیه حاکمیت ولایت فقیه تثبیت شد. این همگرایی، قیام به قیام گسترش اجتماعی یافت و هدف مشترک بالغ شد.
۲ـ انقلابی در ذهن جامعهی ایران رخ داد که ویژگیِ اصلی آن بازگشتناپذیری به تعادل پیش از شهریور با حاکمیت است.
۳ ـ بزرگترین کابوس اندیشهی طبقاتی ــ جنسیتی در هیأت زنان پیشتاز برابریخواه، هیمنهی کرباس زنستیزی حاکمیت ضد بشر را از هم درید. مطالبات زن ایرانی بهعنوان وجودی سیاسی ـ اجتماعی ـ فرهنگی، به یکی از بزرگترین چالشهای ج. ا تبدیل شده است.
۴ ـ هدفگیری رأس دیکتاتوری آخوندی، بارزترین پیام داخلی و بینالمللی در عبور ملی از تمامیت ج. ا است. آثار بلافصل این عبور باعث شتاب گرفتن انزوای خامنهای در درون نظام شده است.
۵ ـ در داخل و خارج ایران بهروشنترین وجه اثبات شد که جریان اصلی و محوری قیام ۱۴۰۱ نفی هرگونه دیکتاتوری با هر عنوانی است.
۶ـ در یک تجربهی اجتماعی و در کف خیابانهای ایران آشکار شد که هیچ «جریان سیاسی» تحت عنوان رفرمیست، اصلاحطلب و سلطنتطلب وجود ندارد.
۷ ـ مردم ایران در داخل و خارج کشور، تجربه کردند که اگر قیام تداوم یابد، جهان را نیز به ایستادن، به حمایت و بهرسمیت شناختن حق مبارزه برای تحقق ایرانی آزاد و دموکراتیک ترغیب خواهد کرد.
۸ ـ برج تا فلکرفتهی شیطانسازی اتاق فکر نظام آخوندی و همسویانش علیه مبارزان و مجاهدان، در گسترش قیام و روشنگریهای آن فروریخت.
۹ـ قیام به چهارمین ماه رسید و حاکمیت ولایت فقیه مدام در استیصال، بنبست، ریزش نیرو و تشدید بحران درونی سیر کرد و اکنون در بیشترین هراس، واهمه و وحشت از استمرار قیام بهسر میبرد.
۱۰ ـ قیام، آفرینندهی شعارها، سرودها و ترانههایی شد که استعداد، پتانسیل، چهره و حیاتی نوین را از ایرانزمین معرفی نمود. این قیام و انقلاب است که ایرانزمین را پیاپی از بختک ابتذال نظام آخوندی پالایش میکند.
۱۱ـ در قیام ۱۴۰۱ راه کارهای تعیین تکلیف نهایی حاکمیت ولایت فقیه، آزموده شد و صیقل یافت. اثبات شد تنها راه کار دربرگیرندهی اتحاد ملی و دارای ظرفیت سرنگونکننده، پایداری مستمر و قاطعیت حداکثر سراسری است.
۱۲ ـ مرحلهی دوم بهطور قانونمند از متن و استمرار قیام برخواهد آمد. تحقق این مرحله اراده، انرژی و همگراییِ ملی را در کیفیتی نوین، یکسویه بهجانب سرنگونی دشمن ایرانزمین هماهنگ و همزبان خواهد کرد و همرزم پیش خواهد برد.
۱۶ دی ۱۴۰۱