قیام خجسته‌فام دی ۱۴۰۴ با خیزش انفجاری و خروش گسترش‌یابنده، به آغاز سومین هفته پای می‌نهد.

در مسیر طی شده تا هم‌اکنون،‌ قیام در حال تکامل مراحل خود است. استمرار قیام، نیازهایش را می‌آفریند، ضرورت‌ها پاسخ می‌طلبند و پاسخ‌ها، خلاقیت می‌آفرینند. 

خیابان‌ها به آوردگاه مستقیم میان مردم و نان‌خورهای اجیر حاکمیت تبدیل شده‌اند. در این تلاقی‌ها، مراحل قیام کامل‌تر می‌شود. 

مهم‌ترین عامل تکامل‌بخش، سازماندهی و هماهنگی است؛ عاملی که اتاق فکر نظام از آن وحشت دارد؛ چرا که تضمین استمرار قیام و ضربات پیاپی به نگه‌داران استبداد قرون وسطایی است.

 

کشاکش‌های رسانه‌یی بسیار است. جعل و صداگذاری برای منحرف نمودن خواسته‌های کانونیِ قیام ادامه دارد. همه‌ی این‌ها مراحل ناگزیر برای عبور از سیم‌های خاردار افکنده جلو پیشروی و مونیستی شدن قیام هستند. نگران این کشاکش‌های تبلیغاتی و جعل و فریب‌ها نباید شد. 

 

آن‌چه اهمیت دارد، استراتژی‌یی است که در کف خیابان پیش می‌رود، بن‌بست‌ها را می‌شکند و به‌گونه‌یی مونیستی بر تضاد اصلی ــ حاکمیت اشغال‌گر ملایان ــ متمرکز است. از این استراتژی باید محافظت نمود و برایش طرح و برنامه و سازماندهی داشت. این رمز موفقیت است. 

 

جایگزین یا آلترناتیو از پیشروی استراتژی در کف خیابان حاصل خواهد شد. اگر بنا باشد تبلیغات و فضای رسانه‌یی کارا باشد، باید برای هرچه بهتر پیش بردن استراتژی در کف خیابان صورت بگیرد. 

هوشیار، آرام و متمرکز بر تضاد اصلی ــ به‌مثابه ضرورت تأمین منافع ملی ایران ــ استراتژی سرنگون‌کننده‌ی حاکمیت اشغال‌گر و ضد بشریِ ولایی ــ آخوندی را محافظت نموده و در خیابان پیش ببریم. 

 

۲۰ دی ۱۴۰۴