جذابیت انکارناپذیر ابتذال
بسیاری از انسانها تمایلی عجیب به چیزهای سطحی و دمدستی دارند، مضامین کلیشهیی، امور سطحی و نخنما، سریالهای اشکآور حاشیههای زندگی هنرمندان؛
چیزهایی که با احساسات ما بازی کند و شعورمان را به بازی بگیرد.
ابتذال از ریشهی بذل کردن است؛ بهمعنی بذلتوجه بر چیزی که در ذات، ارزش آن را ندارد. بهطور مثال شما اگر یکآفتابه را طلاکوبی کنید، کاری مبتذل کردهاید.
ابتذال در تمام دنیا هوادارانی فراوان دارد؛ موسیقیهای نازل ولی پرطرفدار، فیلمهای کمارزش هنری ولی پرفروش.
درواقع اکثر محصولات پرفروش از یک الگوی ثابت پیروی میکنند و تمایل به ابتذال در مردم را هدف قرار داده است.
ابتذال همواره دو سر دارد، آنها که آن را تولید میکنند و آنها که آن را مصرف میکنند.
تا زمانی که تقاضا برای ابتذال وجود دارد، عرضهی آن در دنیا ادامه خواهد داشت.
چهطور میتوان به فردی که تا بهحال لب به آب زلال نزده فهماند آبی که تا امروز میخورده شور و بیکیفیت بوده است؟
شاید برای مقابله با ابتذال، تنها راه، تربیت کردن درست سلیقهی جامعه است.
