ورای واژه
دنبال چیستی؟
دنیا با هولهایش
با واژه به من رسید.
رنجواژههای مادر
با مشقهای واژه بزرگم کرد
و من
با واژه
انسان شدم.
هرچه جستم
آغاز واژه بود.
جامهی واژهاش را کندم
و هیچ نبود.
بترس از غریبهگیِ واژه
در عصر پرازدحام کلام!
در عهد قتل عام شعر!
در صفحهیی که دشنهی ابتذال
بر سینیِ صبحگاه اعدامِ معناست!
۸ دی ۱۴۰۴
